• PlOii's profile..·.•.★*°•. ,, PLoY's wO...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
PlOy's stOry*
|
..·.•.★*°•. ,, PLoY's wOrld ,, .•°*★.•.·..•*☆·.¸¸.·´¯`·.¸¸.¤ || i mAy bE nOt a GoOd Gud fOr u tO lOvE , bUt hAv!nG a tRuly heArT tO lOvE u. || :: ฉันอาจไม่ดีพอที่เทอจาร๊ากเเต่ก้อจิงใจพอที่จาร๊ากเทอ ::
April 25 dOn't BrAkE My HeArT ~*
March 22 .o ในเท่สุดวันนี้ก้อมาถึง o.
March 06 ปิดเทอมเน๊..ทำไรดีว๊า ? ~*
December 22 สิ้นสุดซะที..สำหรับวันแห่งความโทรมผ่านพ้นมาสักที สำหรับอาทิดแห่งความหฤโหดส์
อาทิดที่น่าเบื่อม๊ากมากอ่า แบบว่า เบื่อการอ่านหนังสือไปอีกนานอ่า แสดด
ก้อนะตั้งแต่วันพฤหัส 14 ธค.แล้วที่สอบแลปกริ๊ง botany
ต่อด้วยวันเสาร์ 16 ธค. กับ AnatOmy LecturE ตอนเช้า กะ AnatOmy Lab ตอนบ่าย
แต่เดี่ยวก่อน ก่อนที่จามาถึงวันเสาร์เนี๊ย มานช่างเปงค่ำคืนที่ยาววว นานนเหลือเกิ๊น
ก้อจาอารายซะอีกละ นอกจากจา อ่าน อ่าน อ่าน แล้วก้อ อ่าน
สุดยอด อ่า นี่ขนาดเรียนไปอ่านไปตลอดนะเนี่ย ม่ะได้เล๊ย ที่จาดองไว้ อ่า
แต่ทำไม๊ ทำไม มาต้องมาอ่านจนเช้าเยี่ยงเน๊
อ่านตอนวันศุกร์ทั้งวัน จนเวียนมาบรรจบตีห้า ของวันที่ 16 เนี่ย
ก้อกะว่าจานอนสักชั่วโมงนึง แต่เชื่อม่ะว่านอนแค่ครึ่งชั่วโมง แถมเปงครึ่งชั่วโมงที่เหมือนม่ะได้นอนเลย
มานเหมือนว่าร่างกายเรายังกังวล ยังคิดมากอ่า เลยนอนม่ะหลับ ตื่นขึ้นมาซะงั้น
ก้อเล่นทำตัวแบบเน๊อ่าเด๊ ตอนสอบจึงเปงช่วงเวลาที่ทรมานสุดดด ยอดอ่า
รู้ม่ะอ่า ตอนสอบอ่า มึนโคดส์อ่า ม่ะเคยเปงแบบเน๊เลยอ่า ตาเนี่ยก้อแทบจาลืมม่ะขึ้น
เชื่อป่าวว่า สิ่งที่จำ จำ จำ แล้วก้อ จำ มาตลอดเนี่ย มานเหมือนลดลงไปเกือบ 50 % อ่า
ทรมานมากเลยอ่า สัญญากับตัวเองเลยว่า เค็ดแล้วอ่า
พลอยจาไม่ทำแบบเน๊แล้วน๊า คุณร่างกายสุดเท่ร๊ากก จาไม่ทำให้คุณร่างกายต้องเปงแบบเน๊แล้วน๊า
แบบว่ารู้ตัวเองเลยว่า โทรม ม๊ากก อ่า
สอบเส็ดตอนเช้า ไปกินข้าวที่โรงอาหาร กินได้สองคำ อ่า
เจงๆ น่ะ แบบว่ากระเดือกม่ะลงอย่างแรงอ่า
จาอ่านหนังสือเตรียมสอบแลปตอนบ่ายเนี่ย เหมือนประมานว่า อ่านเท่าไรก้อไม่เข้าหัวเลยอ่า
งื๊ดๆๆๆ โดนคุณร่างกายเล่นงานซะงั้นอ่า
นู๊ ขอโตดดน๊า จาไม่มีอีกแล้วน๊า
สอบเส็ดตอนบ่ายรีบกลับมานานอย่างแรง และเร็วทำให้เกิด heart sound เสียงที่ 3
เฮ้ย~ ไม่ช่ายล่ะ ละเมอ เอา Ana มาบร้าซะงั้น
บร้าไปแล้วค๊าบพี่น้อง แต่เดี่ยวก่อนๆๆ ยังไมหมดค๊าบบ
หลังจากนอนไปตื่นหนึ่งก้อลุกขึ้นมาวิ่งต่อ เห้ย ม่ะช่ายมาอ่าน biochem ต่อ
ยังดีที่อ่านมาก่อนหน้าเน๊แล้ว เข้าใจและรู้เรื่องดี ก้อเลยม่ะต้องอารายมาก
คืนเน๊ได้นอนเยอะขึ้นหน่อยประมาน สามชั่วโมงก่าๆ ก้อยังดีที่นอนหลับสนิทแม้จาแค่สามชั่วโมงก้อตาม
งุงิ เบื่อแล้วอ่า นี่ขนาดเล่าเรื่องสอบบ (แค่เล่าน่ะ ยังเบื่อเลยอ่า)
ไม่เล่าแล้วดีก่า เบื่อแหละ
รู้แต่ว่า ตอนเน๊สบายแล้วว วุ๊ยย
แหม่ๆ จาแค่ไม่กี่วันก้อตาม แต่ก้อเปงไม่กี่วันที่มีฟามสุขที่สุดแน่นอน
เที่ยวปีใหม่อย่างหมดกังวล
คริคริ แต่การบ้านยังรออยู่ท่วมตัวเลยง่า
งุงิ ค่อยๆ ทำเด่วก้อเส็ดเน๊อะ
ตอนเน๊ ขอตัวไป ทำให้ความโทรมที่สร้างมาตอนอ่านหนังสือสอบ หายไปก่อนน๊า
ไว้ถ้ามีอารมณ์จา มาอัพมายด์ สเปซ ต่อน่ะ เด้อค๊าเด้อ กิ๊วส์ ๆ
October 29 My's O ทู๊~ดีงับ พ่อแม่เพ่น้องทู๊กท่านน่ะคร๊าฟฟ
ขณะเน๊ข้าพะจ้าววก้อได้มาอยุ ณ ดินแดน สุวรรณภูมิแล้วเจ้า
กรั่กๆ ก้อคือตอนเน๊มาอยู่ ณ หัวเฉียว ยูนิเวอร์ซิตี้ แล้นนั้นเอง
ตั้งแต่สนามบินสุวรรณภูมิได้เปิดใช้อย่างเป็นทางการแล้ววนั้น
ในช่วงแรกๆ ข้าเจ้าม่ะสามารถที่จานอนได้อย่างเต่มที่
อ่านหนังสือก้อม่ะมีสมาธิเล๊ยย
ก้อคุณท่านเครื่องบินทั้งหลายอ่าจิ ดั๊น มาสุ่มมาซ้อม บินกันเข้าไป
แล้วยังจาบินต่ำโคดส์ๆ อ่า
คิดดู๊ คิดดู จิ ต่ำขนาดเน๊เสียงมานจาดังปานไหนเชียว
แต่หลังจานั้นเป็นต้นมา ข้าจ้าวว และหมู่บ้านๆ ของข้าจ้าววก้อได้เริ่มปรับตัวๆๆๆ จนเริ่มเย็นชา
ขึ้นทุกวัน ๆ ๆ นานเข้า เริ่มขึ้นว่า เสียงนั้น มานเปงส่วนหนึ่งของชีวิตพวกข้าจ้าวววไปซะแล้นนน
แน๊ะ ตอนที่มาอัพสเปซ ก้อยังคงได้ยินเสียง นั้นอยู่ดังเคย คริคริ
เห๊ออ เลิกเพ้อ ได้และนัง พลอยเอ้ยย
เมื่อวานๆ ไป สยามมาแหละ
ก้อไปสยามพารากอน ตามด่วยสยามเซ็น และสยามดิส
โหะๆ เจอเนื้อคู่เข้าแล้วด่วยจิ คริคริ ก้อได้มีชายหนุ่มรุปงามคนนึงอ่าจิ
เราทั้งสองได้มาพบกัน ณ ส่วนนึงของสยามเซ็น
แต่แล้วเรากอตั้งพลัดพลากจากกันเพียงช่วงเวลานึง
แล้วเราก้อมาพบกันอีกครั้ง (ก้อคือว่าเดินกันคนละทาง แต่แล้วก้อมาลงบันไดเลื่อนที่เดียวกันอ่านะ)
แล้วเราก้อต่างเดิน (เพราะม่ะรุจักกันอ่านะ จาคุยกันได้ไงอ่าน๊ะ งื๊ดๆ)
แล้ว เราก้อได้มาใกล้ชิดกันมากที่มุด ณ ประตู ที่จาไปยังสยามดิสส
ก้อแบบว่า ๆ ก้อแบบว่าด่วยหุ่นอันบอบบาง น่าทะนุถนอมของข้าจ้าวว
บวกกะฟามม่ะมีแรงแบบประตู เค้าเลยมาช่วยเปิดอ่านะ คริคริ
และในที่สุดเมื่อฟ้าให้เรามาพบกัน ก้อทำให้เราจากกันในเวลาต่อมา
เห๊อๆ ก้อนะ บร้าดีนะ เพ้อไรก้อม่ะรุ
แต่อยากบอกว่าคนนั้นอ่า น่าร๊ากกก โคดสืๆ อ่า สเป๊กเลยอ่า
สุดยอดอ่า ถ้าเราเปงเนื้อคู่กันเจง สักวันเราคงพบกันอีก
ก้อนะขอเพ้อ สุดท้ายและ
หลังจากนั้นก้อไปกินเอ็มเค ที่มาบุญครอง
แล้วก้อไปหาดูมือถือว่าจาซื้อรุ่นไหนเด เดินไปเดินมาตอนแรกอย่างไม่มีจุดมุ่งหมาย
แบบว่ายังไม่รุเลยว่าจาเอารุ่นไหนเด
ก้อกะว่าอันไหนถูกใจก้อเอาเลยย แต่ไหนไปลงเอยที่ โอทู อะตอม ก้อม่ะรุ
ก้อไอ้เพื่อนตัวเดของข้าจ้าว เชียร์จิงเชียร์จังอ่า
บวกกับคำแนะนะ และคุณสมบัติต่างๆ เมื่อเปรียบเทียบกับพวกโนเกียให้ฟัง
ก้อเลยตกลงปลงใจเอาอันเน๊ แหละ
แต่เชื่อม่ะว่า นานมากกกกกกกกกๆ ก่าจาซื้ออ่า
แบบว่าถามนู๊น ถามเน๊ คนขายจนเค้า แทบจาบร้าอ่า ทำตัวเปิ่นๆ เป่อๆ ให้เค้าดูหลายอย่างเชียวเรา
ไม่เป็นไร ด้านได้อายอด จบ
ก้อนะสุดท้ายก้อเอา ได้มาสมใจอยากและ
จาร๊าก และ ดูแลน้องอะตอม ห้ายดีน๊า ข้าจ้าวสันยา กรั่กๆๆ
งุงิ ไมแดดมานแรงแบบเน๊ ว่ะ ร้อนๆ แสดดอ่า
พรุ่งเน๊จาเปิดเทอมแล้นนน
นู๋พอยค๊า พร้อมที่จาโทรมอีกรอบยังค่ะ
เอาใจช่วยตะเองน๊า กรั่กๆ
October 11 เหนื่อยแล้วอ่า*~ยอมเพื่อคำว่า "ร๊าก"
หวังว่าสักวันนั้นจาได้เห็น..ร๊ากของเทอ
ต้องการให้เป็นแบบไหน เพื่อเทอยอมได้เสมอฉันยอม..เพราะร๊ากเทอ
แต่ว่าเทอไม่เคยจามองเห็น และร๊ากของฉันเริ่มหมดไป
จนช้านไม่เหลือใจ หมดแรงจาร๊ากเทอ เหนื่อยพอแล้ว .. กับการที่ต้องร๊ากใครที่เขาไม่เคยจาใส่ใจ และไม่เคยร๊ากกัน
ทนมาพอแล้ว กับการที่ต้องเสียใจ ทุกครั้งที่เทอไปกับใคร
จาเน๊จายอมฟื้นใจไม่ให้..ร๊ากเทอ
เลิกทำลายตัวเองซะทีน่ะจ๊ะ
แล้วก้อเลิกโง่น่ะจ๊ะ
จบ..ได้แล้ว October 09 อยู่บ้านแล้นในที่สุดก้อสอบเส็ดซะที
ได้เวลากลับบ้านแล้น
แต่ใครจาไปรู้ละว่า .. กลับมาแล้วม่ะได้ไปไหนเลยง่า
น้ามท่วมเมืองจันท์ ไปไหนม่ะรอดง่า
เมื่อไหร่น้ามจาลดก้อม่ะรุ
ขอให้ลดเร่วๆ เถอะน๊า
อยากไปเที่ยวๆ เบื่อแล้วอยู่บ้านอ่า
" เ เ ม่ ไ ม่ ป ลื้ ม "
. . " จ บ " . . |
PlOy's fAvOuRitEs
หมอยา..ตัวน้อย
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
