• PlOii's profile..·.•.★*°•. ,, PLoY's wO...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 25 dOn't BrAkE My HeArT ~*
March 22 .o ในเท่สุดวันนี้ก้อมาถึง o.
March 06 ปิดเทอมเน๊..ทำไรดีว๊า ? ~*
December 22 สิ้นสุดซะที..สำหรับวันแห่งความโทรมผ่านพ้นมาสักที สำหรับอาทิดแห่งความหฤโหดส์
อาทิดที่น่าเบื่อม๊ากมากอ่า แบบว่า เบื่อการอ่านหนังสือไปอีกนานอ่า แสดด
ก้อนะตั้งแต่วันพฤหัส 14 ธค.แล้วที่สอบแลปกริ๊ง botany
ต่อด้วยวันเสาร์ 16 ธค. กับ AnatOmy LecturE ตอนเช้า กะ AnatOmy Lab ตอนบ่าย
แต่เดี่ยวก่อน ก่อนที่จามาถึงวันเสาร์เนี๊ย มานช่างเปงค่ำคืนที่ยาววว นานนเหลือเกิ๊น
ก้อจาอารายซะอีกละ นอกจากจา อ่าน อ่าน อ่าน แล้วก้อ อ่าน
สุดยอด อ่า นี่ขนาดเรียนไปอ่านไปตลอดนะเนี่ย ม่ะได้เล๊ย ที่จาดองไว้ อ่า
แต่ทำไม๊ ทำไม มาต้องมาอ่านจนเช้าเยี่ยงเน๊
อ่านตอนวันศุกร์ทั้งวัน จนเวียนมาบรรจบตีห้า ของวันที่ 16 เนี่ย
ก้อกะว่าจานอนสักชั่วโมงนึง แต่เชื่อม่ะว่านอนแค่ครึ่งชั่วโมง แถมเปงครึ่งชั่วโมงที่เหมือนม่ะได้นอนเลย
มานเหมือนว่าร่างกายเรายังกังวล ยังคิดมากอ่า เลยนอนม่ะหลับ ตื่นขึ้นมาซะงั้น
ก้อเล่นทำตัวแบบเน๊อ่าเด๊ ตอนสอบจึงเปงช่วงเวลาที่ทรมานสุดดด ยอดอ่า
รู้ม่ะอ่า ตอนสอบอ่า มึนโคดส์อ่า ม่ะเคยเปงแบบเน๊เลยอ่า ตาเนี่ยก้อแทบจาลืมม่ะขึ้น
เชื่อป่าวว่า สิ่งที่จำ จำ จำ แล้วก้อ จำ มาตลอดเนี่ย มานเหมือนลดลงไปเกือบ 50 % อ่า
ทรมานมากเลยอ่า สัญญากับตัวเองเลยว่า เค็ดแล้วอ่า
พลอยจาไม่ทำแบบเน๊แล้วน๊า คุณร่างกายสุดเท่ร๊ากก จาไม่ทำให้คุณร่างกายต้องเปงแบบเน๊แล้วน๊า
แบบว่ารู้ตัวเองเลยว่า โทรม ม๊ากก อ่า
สอบเส็ดตอนเช้า ไปกินข้าวที่โรงอาหาร กินได้สองคำ อ่า
เจงๆ น่ะ แบบว่ากระเดือกม่ะลงอย่างแรงอ่า
จาอ่านหนังสือเตรียมสอบแลปตอนบ่ายเนี่ย เหมือนประมานว่า อ่านเท่าไรก้อไม่เข้าหัวเลยอ่า
งื๊ดๆๆๆ โดนคุณร่างกายเล่นงานซะงั้นอ่า
นู๊ ขอโตดดน๊า จาไม่มีอีกแล้วน๊า
สอบเส็ดตอนบ่ายรีบกลับมานานอย่างแรง และเร็วทำให้เกิด heart sound เสียงที่ 3
เฮ้ย~ ไม่ช่ายล่ะ ละเมอ เอา Ana มาบร้าซะงั้น
บร้าไปแล้วค๊าบพี่น้อง แต่เดี่ยวก่อนๆๆ ยังไมหมดค๊าบบ
หลังจากนอนไปตื่นหนึ่งก้อลุกขึ้นมาวิ่งต่อ เห้ย ม่ะช่ายมาอ่าน biochem ต่อ
ยังดีที่อ่านมาก่อนหน้าเน๊แล้ว เข้าใจและรู้เรื่องดี ก้อเลยม่ะต้องอารายมาก
คืนเน๊ได้นอนเยอะขึ้นหน่อยประมาน สามชั่วโมงก่าๆ ก้อยังดีที่นอนหลับสนิทแม้จาแค่สามชั่วโมงก้อตาม
งุงิ เบื่อแล้วอ่า นี่ขนาดเล่าเรื่องสอบบ (แค่เล่าน่ะ ยังเบื่อเลยอ่า)
ไม่เล่าแล้วดีก่า เบื่อแหละ
รู้แต่ว่า ตอนเน๊สบายแล้วว วุ๊ยย
แหม่ๆ จาแค่ไม่กี่วันก้อตาม แต่ก้อเปงไม่กี่วันที่มีฟามสุขที่สุดแน่นอน
เที่ยวปีใหม่อย่างหมดกังวล
คริคริ แต่การบ้านยังรออยู่ท่วมตัวเลยง่า
งุงิ ค่อยๆ ทำเด่วก้อเส็ดเน๊อะ
ตอนเน๊ ขอตัวไป ทำให้ความโทรมที่สร้างมาตอนอ่านหนังสือสอบ หายไปก่อนน๊า
ไว้ถ้ามีอารมณ์จา มาอัพมายด์ สเปซ ต่อน่ะ เด้อค๊าเด้อ กิ๊วส์ ๆ
October 29 My's O ทู๊~ดีงับ พ่อแม่เพ่น้องทู๊กท่านน่ะคร๊าฟฟ
ขณะเน๊ข้าพะจ้าววก้อได้มาอยุ ณ ดินแดน สุวรรณภูมิแล้วเจ้า
กรั่กๆ ก้อคือตอนเน๊มาอยู่ ณ หัวเฉียว ยูนิเวอร์ซิตี้ แล้นนั้นเอง
ตั้งแต่สนามบินสุวรรณภูมิได้เปิดใช้อย่างเป็นทางการแล้ววนั้น
ในช่วงแรกๆ ข้าเจ้าม่ะสามารถที่จานอนได้อย่างเต่มที่
อ่านหนังสือก้อม่ะมีสมาธิเล๊ยย
ก้อคุณท่านเครื่องบินทั้งหลายอ่าจิ ดั๊น มาสุ่มมาซ้อม บินกันเข้าไป
แล้วยังจาบินต่ำโคดส์ๆ อ่า
คิดดู๊ คิดดู จิ ต่ำขนาดเน๊เสียงมานจาดังปานไหนเชียว
แต่หลังจานั้นเป็นต้นมา ข้าจ้าวว และหมู่บ้านๆ ของข้าจ้าววก้อได้เริ่มปรับตัวๆๆๆ จนเริ่มเย็นชา
ขึ้นทุกวัน ๆ ๆ นานเข้า เริ่มขึ้นว่า เสียงนั้น มานเปงส่วนหนึ่งของชีวิตพวกข้าจ้าวววไปซะแล้นนน
แน๊ะ ตอนที่มาอัพสเปซ ก้อยังคงได้ยินเสียง นั้นอยู่ดังเคย คริคริ
เห๊ออ เลิกเพ้อ ได้และนัง พลอยเอ้ยย
เมื่อวานๆ ไป สยามมาแหละ
ก้อไปสยามพารากอน ตามด่วยสยามเซ็น และสยามดิส
โหะๆ เจอเนื้อคู่เข้าแล้วด่วยจิ คริคริ ก้อได้มีชายหนุ่มรุปงามคนนึงอ่าจิ
เราทั้งสองได้มาพบกัน ณ ส่วนนึงของสยามเซ็น
แต่แล้วเรากอตั้งพลัดพลากจากกันเพียงช่วงเวลานึง
แล้วเราก้อมาพบกันอีกครั้ง (ก้อคือว่าเดินกันคนละทาง แต่แล้วก้อมาลงบันไดเลื่อนที่เดียวกันอ่านะ)
แล้วเราก้อต่างเดิน (เพราะม่ะรุจักกันอ่านะ จาคุยกันได้ไงอ่าน๊ะ งื๊ดๆ)
แล้ว เราก้อได้มาใกล้ชิดกันมากที่มุด ณ ประตู ที่จาไปยังสยามดิสส
ก้อแบบว่า ๆ ก้อแบบว่าด่วยหุ่นอันบอบบาง น่าทะนุถนอมของข้าจ้าวว
บวกกะฟามม่ะมีแรงแบบประตู เค้าเลยมาช่วยเปิดอ่านะ คริคริ
และในที่สุดเมื่อฟ้าให้เรามาพบกัน ก้อทำให้เราจากกันในเวลาต่อมา
เห๊อๆ ก้อนะ บร้าดีนะ เพ้อไรก้อม่ะรุ
แต่อยากบอกว่าคนนั้นอ่า น่าร๊ากกก โคดสืๆ อ่า สเป๊กเลยอ่า
สุดยอดอ่า ถ้าเราเปงเนื้อคู่กันเจง สักวันเราคงพบกันอีก
ก้อนะขอเพ้อ สุดท้ายและ
หลังจากนั้นก้อไปกินเอ็มเค ที่มาบุญครอง
แล้วก้อไปหาดูมือถือว่าจาซื้อรุ่นไหนเด เดินไปเดินมาตอนแรกอย่างไม่มีจุดมุ่งหมาย
แบบว่ายังไม่รุเลยว่าจาเอารุ่นไหนเด
ก้อกะว่าอันไหนถูกใจก้อเอาเลยย แต่ไหนไปลงเอยที่ โอทู อะตอม ก้อม่ะรุ
ก้อไอ้เพื่อนตัวเดของข้าจ้าว เชียร์จิงเชียร์จังอ่า
บวกกับคำแนะนะ และคุณสมบัติต่างๆ เมื่อเปรียบเทียบกับพวกโนเกียให้ฟัง
ก้อเลยตกลงปลงใจเอาอันเน๊ แหละ
แต่เชื่อม่ะว่า นานมากกกกกกกกกๆ ก่าจาซื้ออ่า
แบบว่าถามนู๊น ถามเน๊ คนขายจนเค้า แทบจาบร้าอ่า ทำตัวเปิ่นๆ เป่อๆ ให้เค้าดูหลายอย่างเชียวเรา
ไม่เป็นไร ด้านได้อายอด จบ
ก้อนะสุดท้ายก้อเอา ได้มาสมใจอยากและ
จาร๊าก และ ดูแลน้องอะตอม ห้ายดีน๊า ข้าจ้าวสันยา กรั่กๆๆ
งุงิ ไมแดดมานแรงแบบเน๊ ว่ะ ร้อนๆ แสดดอ่า
พรุ่งเน๊จาเปิดเทอมแล้นนน
นู๋พอยค๊า พร้อมที่จาโทรมอีกรอบยังค่ะ
เอาใจช่วยตะเองน๊า กรั่กๆ
October 11 เหนื่อยแล้วอ่า*~ยอมเพื่อคำว่า "ร๊าก"
หวังว่าสักวันนั้นจาได้เห็น..ร๊ากของเทอ
ต้องการให้เป็นแบบไหน เพื่อเทอยอมได้เสมอฉันยอม..เพราะร๊ากเทอ
แต่ว่าเทอไม่เคยจามองเห็น และร๊ากของฉันเริ่มหมดไป
จนช้านไม่เหลือใจ หมดแรงจาร๊ากเทอ เหนื่อยพอแล้ว .. กับการที่ต้องร๊ากใครที่เขาไม่เคยจาใส่ใจ และไม่เคยร๊ากกัน
ทนมาพอแล้ว กับการที่ต้องเสียใจ ทุกครั้งที่เทอไปกับใคร
จาเน๊จายอมฟื้นใจไม่ให้..ร๊ากเทอ
เลิกทำลายตัวเองซะทีน่ะจ๊ะ
แล้วก้อเลิกโง่น่ะจ๊ะ
จบ..ได้แล้ว October 09 อยู่บ้านแล้นในที่สุดก้อสอบเส็ดซะที
ได้เวลากลับบ้านแล้น
แต่ใครจาไปรู้ละว่า .. กลับมาแล้วม่ะได้ไปไหนเลยง่า
น้ามท่วมเมืองจันท์ ไปไหนม่ะรอดง่า
เมื่อไหร่น้ามจาลดก้อม่ะรุ
ขอให้ลดเร่วๆ เถอะน๊า
อยากไปเที่ยวๆ เบื่อแล้วอยู่บ้านอ่า
" เ เ ม่ ไ ม่ ป ลื้ ม "
. . " จ บ " . . August 25 ร๊ากไม่ได้วัดกันที่เวลา~*“รักไม่ได้วัดกันที่เวลา”
คุณว่าจริงไหม? >>"มาตรวัดความรักไม่ได้วัดกันตรงที่... >> >>ใครรักก่อน หรือ รักทีหลัง" >> >> >>คนที่รักมานาน . . . อาจไม่ได้รักมากกว่า >> >>และ . . . คนที่รักทีหลัง . . . อาจไม่ได้รักน้อยกว่า >> >>เพราะความรักไม่ได้ขึ้นอยู่กับระยะเวลาเพียงอย่างเดียว >> >> >>คนที่มาก่อน" รั ก ก่ อ น " >> >>วันคืนที่ผ่านมามากมายอาจไม่มีค่าไม่มีความหมายเลย >> >>ถ้าหากเพียงแค่ต้องรักไปวัน ๆ . . . >> >>หรือรักไปเหมือนกับทุก ๆ วันที่เคยรัก >> >>รักอย่างเป็นหน้าที่ . . . หรือรักเพราะเคยรัก . . . >> >> >>ในขณะเดียวกัน . . . >> >>กับวันคืนเพียงไม่กี่วันของคนที่มาทีหลัง . . . >> >>ก็อาจมีค่ามากเหลือเกิน >> >> >>ความรัก จึงไม่ได้สำคัญที่ว่ารักกันมานานแล้ว >> >>หากแต่ความรักสำคัญตรงที่ เราใช้ทุกวันให้มีค่า >> >>ให้เต็มไปด้วยความหมายแห่งรัก >> >>รักแล้ว . . . ทำสิ่งดีๆ ให้กันด้วยความเต็มใจ และกระตือรือร้น >> >>นั่นแหละจึงจะเรียกว่าความสำคัญของ “ รั ก ” >> >> >>ใครรักมาก หรือ รักน้อยจึงไม่ได้วัดกันที่ระยะเวลา >> >>และไม่อาจเชื่อมั่นในคนที่มาก่อน . . . >> >>หรือ ไม่อาจดูถูกคนที่มาทีหลังว่าเขาไม่มีความสำคัญ >> >>ความจริงแล้วคนที่มาที่หลังอาจสำคัญมากกว่าคนมาก่อนก็ได้ >> August 24 ''งง'' สับสนโว๊ย !!ห๊าวว..งื๊ดๆ ไมวันเน๊เราตื่นเช้านักว๊า
ทั้งๆที่ เมื่อคืนก้อนอนตั้งตี สี่ เน๊ หว่า
ร่างกายตรู..ทำงานผิดปกติแล้วแน่ๆ
ระบบต่างๆ ในร่างกายเริ่มปั่นปรวน ร่างกายเริ่มอ่อนล้า สมองเริ่มเบลอ
ซีรีบรัมงดการทำงานไปชั่วขณะ เนื่องระบบประสาทสั่งการแฮงค์อยุ
เห้ย~ เปงไรมากป่าวฟร่ะตรูเน๊
อ่านจนเบลอเลยเหรอว๊ะ
ช่วงเน๊เปงยังไงม่ะรุอ่า บอกไม่ถูก
หนังสือก้อต้องอ่านเยอะแยะ รายงานก้อต้องทำ
ไม่มีเวลาดูแลสุขภาพเล๊ยย
แต่ก้อไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า..ทำไมถึงเสียเวลาดูแลตัวเองสักนิดมะได้เลยเหรอ
แบ่งเวลาหน่อยสิเราอ่า.. บอกตัวเองด่วยน่ะโว๊ยยยว่าคิดแล้วต้องทำให้ได้สิว๊ะ
สับสนโว๊ย... ไม่คิดและไม่คาดฝันเลยเห๊ออ ว่าจามีวันเน๊อ่า
นึกว่าจาจบแล้วง่ะ แต่ไหนได้ วันที่ ยี่สิบสองหลังจากวันนั้น
ก้อ ม่ะได้คาดฝันว่าจาเกิด นึกว่ามานจาเปงอดีตไปแล้น นึกว่าจบแล้นนนนนนน
ไมเปงงี้ว่ะ ตรูจาทำไงง่ะ ร่างกายยิ่งบอบบาง จิตใจยิ่งอ่อนไหวเนี๊ย
เพี๊ยงง !! ขอให้เรื่องจงเป็นไปในทางที่ดี ขอให้เลือกทางที่ถูก ที่มานจาพบกับโลกฟามเจงเถอะ
ขออย่าให้จมอยุใต้ทะเลลึกอีกเลยย
ขอให้..เจอแต่เรื่องดีดี ไม่ต้องมานั่งเส้าอีกเลย
MizZ""
July 21 hApPy ~.•.·..
,, ก้อน่ะ ม่ะมีอารายเลยเด่วเน๊ ,,
,, เรื่อยๆ ตอนเน๊รู้สึกดีดี๊ มีฟามสุข มากๆ เลยอ่า ,,
,, เรื่องเค้าคนนั้น ดีกานเหมือนเดิมแล้ว ,,
,, ดีใจจัง กลับมาเปงเหมือนเดิมแล้ว ,,
,, ไม่รู้สิแลดูเหมือนว่า .. จาเข้าใจกันมากขึ้น ,,
,, แต่ก้อไม่รู้ว่าคิดไปเองรึป่าว ,,
,, เอาเป็นว่า .. มีฟามสุข ณ ปัจจุบัน ดีที่สุ๊ด อิอิ ,,
,, อาทิดหน้าจาสอบแล้ววว ช่วงเน๊เลยอ่านหนังสือ เป็นบร้าเลย ,,
,, ว่างเป็นต้องหยิบหนังสือมาอ่าน ,,
,, จนเกิดเป็นนิสัยไปแล้วเลยอ่า วันไหนไม่อ่านเหมือนขาดอารายเลย เจงๆ น่ะ ,,
,, เพื่อนๆ ก้ออย่าลืมอ่านหนังสือกานล่ะ ,,
,, ตั้งใจทำข้อสอบด่วย งุงิ ,,
,, "...." Luv "...." ,,
July 07 K!tTy~*HlloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe lloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHell oKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloK ittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKit tyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKitty HelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHelloKittyHe July 02 สำหรับคนที่ไม่เคยเห็นค่าของเราทำไม..ต้องทำให้เราเป็นแบบเน๊ด่วย
ทำไม..ต้องทนกับอะไรบ้าๆ
ทำไม..ต้องทนกับสิ่งที่เราไม่อาจแน่ใจได้เลยว่า "สิ่งๆนั้นอ่า เป็นของเราอย่างจริงแท้"
ทำไม..เราต้องมามัวโง่ เซ้อ ขนาดเน๊น่ะเนี่ย
กี่ครั้งแล้วอ่า ที่มานเปงแบบเน๊
กี่ครั้งแล้วล่ะ ที่ต้องมานั่งเจ็บปวด มานั่งเสียใจ เสียน้ามตา กับสิ่งนั้น
กี่ครั้งแล้วว ที่โดนปฏิเสธ มาแบบไม่มีเยื่อใย อารายเลย
กี่ครั้งแล้ว ที่ม่ะเคยได้รับคำพูด ที่แสดงว่า สนใจเรา เลยย
กี่ครั้งแล้วว เมื่อถามคำถามมนั้นไป แล้วก้อได้คำตอบเดิมๆ ที่ได้ยินแล้ว ปวดใจขนาดนั้น
ทำไมถึงได้โง่ ขนาดเน๊ว่ะ รุ้ว่าไม่ได้คิดอารายกับเรา แต่ทำไม๊ถึงต้องกระเสือกกระสนอยากจารู้คำตอบอยุได้
ก้อเพราะหวังว่า...นานไปคงจาได้ยิน คำๆนั้นจาปากเค้าบ้างง
แล้วไงล่ะ .. กี่ครั้งที่ถามไป เคยไม๊ที่คำๆนั้น จาออกมา
พยายามตัดใจอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่ทำไมถึงทำไม่ได้ซะที
พอเริ่มจาตัดใจได้บ้าง วันนึงโทรศัพก้อดังขึ้นมา พร้อมกับเสียงที่เราเคยคุยบ่อยครั้ง
และเริ่มหายไปไม่นานเนี่ยเอง แต่กลับดังขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับคำพูดที่ทำให้ตัดไม่ได้ซะที
แล้วด่วยความที่โง่ แล้ว โง่เล่า ก้อคุยต่อไป โทรหาแทบทุกวันน
แต่ก้อเปงฝ่ายที่จาหยิบโทรศัพ แล้วแสดงความห่วงใยไปหาเค้าคนนั้นน
นานแล้วนานเล่า ก้อไม่มีสักครั้งที่เสียงโทรศัพจาดังนานพอ ที่จารับแล้วคุยได้
มีแต่เพียงแค่ดังเพียงเสี้ยววินาที แล้วก้อดับไป
ให้คนที่โง่แบบเน๊ หยิบโทรศัพขึ้นมาแล้วโทรกลับไป อย่างที่ไม่มีเหตุผลเลยย ว่าทำไมถึงต้องอยากที่จาโทรกลับ
แต่บางครั้งด่วยความโง่ที่เราโทรไปด่วยเหตุผลบ้าๆ สิ่งที่ได้กลับมาคือ ไม่ชอบที่เราโทรไปตอนนั้น กำลังดูบอลอยุ
แต่ด้วยความที่โง่ลึก โง่นาน ก้อยังอยากที่จาโทรกลับไปหลังบอลจบ
ทำไมอ่ะ ทำไมถึงไม่คิดว่า ..ถ้าเค้าอยากที่จาคุยกับเราจริงแม้ว่าตอนนั้นจาทำอารายอยุ ดูอารายอยุแม้จาเปงรายการที่ชอบมากแค่ไหน คำพูดที่ออกมาแบบนั้น ก้อม่ะน่าจามี ก้อน่าจาคุยได้..
"ร อ" มานานแค่ไหนแล้วล่ะ ?? เคยถามตัวเองบ้างไหม
แล้วตลอดเวลาที่ ร อ นั้นอ่ะ เคยมีบ้างไหม ที่จามีความสุข
เลิกหรอก ตัวเองได้แล้วไหม ออกมาจากเหวทะเลอันแสนลึกสักทีสิ
ออกมาบนฝั่ง มาดูแสงแดด สายลม บรรยากาศข้างนอกบ้างเถอะ อย่าปิดตาตัวเองเลยยย
ให้เค้าปิดตาเราอย่างเดียวก้อเจ็บมากพออแล้ววว อย่าทรมานตัวเองอีกเลยย
จะทำตัวเองยังไง กระเสือกกระสน แทบตายยังไง ถ้าเค้าม่ะอยากรับมานแล้ว อารายก้อช่วยไม่ได้
ออกมาดูโลกที่สดใสข้างนอกเถอะน่ะ พลอยเอ๋ย ... ข้างนอกยังมีอารายที่อาจจารอเราอยุ อาจทำให้เรามีความสุขมากก่าเน๊ น้ามตาน่ะ ...เสียมากพอแล้วรึยังอ่ะ
ควรไม๊อ่า ที่จาเสียกับเรื่องบร้าๆ ไร้สาระโคดส์แบบเน๊อ่า
ห ยุ ด เถอะน่ะ หยุดโง่ได้แล้วว
เราคงไม่มีค่าเลิศเลอ พอที่จาคู่ควรกับเค้า
เลิกทำตัวไร้ค่า สักทีเถอะพลอย
เ ลิ ก โ ง่ . . เ ถ อ ะ น่ ะ เ ผื่ อ จ า ไ ด้ เ จ อ อ า ร า ย ที่ ดี ก่ า เ ดิ ม
**จากคนที่ไม่เคยเปิดโอกาสให้กับตัวเองเลย May 07 ฉันทำผิดเอง ~*รู้ว่า .. มีพบก้อต้องมีจาก
แต่ถึงอย่างไร .. มันก้อยากเกินจาทำใจไหว
รู้ว่า .. วันหนึ่งใบไม้ต้องร่วงหล่นไป
แล้วสุดท้ายสายลมก้อหอบพามันไปไม่กลับมา
แต่ความร๊าก .. กับสองชีวิต
ฟ้าบรรดาล พรหมลิขิต สร้างฉากอวสาน
ให้เจ้าชาย เจ้าหญิง เคียงคู่กันตลอดไป
ขอบคุณนะ .. ที่เคยทำให้เค้ามีฟามสุข
ขอบคุณนะ .. ที่เคยทำให้เค้าเสียใจ
ขอบคุณนะ .. ที่เคยทำให้เค้าร้องไห้
ขอบคุณนะ .. ที่ทำให้เค้ารู้ตัวเองว่าเป็นอย่างไร
ขอบคุณนะ .. โชคดี
April 30 วันนั้น.. ~*กาลครั้งหนึ่ง..ความร๊าก
เทอเคยสอนให้รุจัก ให้เข้าใจ พอเบื่อนักก้อจากช้านไป
คนรอบข้างต่างก้อเตือนช้าน ให้ตัดใจเสียเถิด
แต่เพียงแค่คิดเท่าน้าน ก้อม่ะมีกำลัง..
หลายครั้ง..เท่ต้องร้องไห้ ที่ต้องเสียน้ามตา
ม่ะรุเพราะว่าอาราย คิดทีราย น้ามตาเริ่มเอ่อ
มองดวงดาวมากมาย อธิฐานขอความหวัง
ให้วันหนึ่ง เทอคิด กลับมาร๊ากกัน
และจาม่ะทำให้ช้านต้อง..."เสียใจ" April 27 คนเท่หายปาย *~... คุณเคยมีเพื่อนสนิทสักคนไหม
คนที่มันบ้าๆ บอๆ แต่กล้าลุยกับคุณทุกสถานการณ์
แม้ว่าคุณจะไม่เหลือใครเลย
ไม่ว่าจะไม่มีใครเห็นด้วยกับคุณ
ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องถูกหรือผิด ถึงไหนถึงกัน
.. เวลาที่คุณอยู่ใกล้มัน
คุณเองก็บ้าบอไปกับมันด้วย
คุณกลายเป็นเด็กในร่างยักษ์
หลุดพ้นจากขอบเขต กฏเกณฑ์ บ้าๆ บอๆ
ในหัวของคุณเต็มไปด้วยจินตนาการ
โครงการณ์ร้อยแปดพันเก้าที่คุณจะทำกับมัน
.. คนที่มีเรื่องเล่าสู่กันฟังไม่รู้จบ คนที่คุณไม่ต้องคอยแคร์ความรู้สึกมันสักเท่าไหร่
มันทำให้คุณเป็นตัวของตัวเอง
คนที่ค่อยๆ หายตัวไปในกาลเวลา
แต่แว๊บ..เข้ามาเสมอเวลาที่คุณอ่อนแอ
คนที่คุณคอยเล่าพฤติกรรมแปลกของมัน ให้คนอื่นฟังเสมอๆ
.. วันนี้…เพื่อนคนนั้นของคุณอยู่ที่ไหน ยังอยู่ใกล้ๆ คุณอยู่หรือเปล่า
คุณยังโทรหามันอยู่ไหม
มันยังบ้าๆ บอๆ อยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า
หรือว่าคุณเองที่มีความบ้าในเลือดน้อยลง
คุณไม่เจอมันนานแค่ไหนแล้ว
ไม่ได้มองตาคุยกันนานแค่ไหน
.. นานแค่ไหนที่คุณไม่ได้สัมผัสเพื่อนของคุณอย ่างเดิม
หรือคุณเองก็ลืมความรู้สึกเหล่านั้นไปแล้ว
ที่คุณไม่กล้าวิ่งไล่เตะมัน อย่าอ้างว่าคุณอายุมากขึ้น
ที่คุณไม่กล้าแย่งของกินจากมือมัน
อย่าอ้างว่าคุณมีมรรยาท
คุณกลับไปเยี่ยมบ้านต่างจังหวัดโดยไม่ชวนมัน
อย่าอ้างว่าถึงชวนมันก็คงไม่ว่าง
.. อะไรที่เปลี่ยนไป
เวลา…หรือความรู้สึก…
สังคม..หรือความสัมพันธ์...
อะไรที่เปลี่ยนแปลง คุณ…หรือเขา..หรือใคร..
คุณถามตัวเองหรือเปล่า หรือรอให้ใครถาม
รู้สึกอย่างไรที่เขาเปลี่ยนไป แล้วเคยถามเขาไหม
เขารู้สึกอย่างไรที่คุณเปลี่ยนไป ระหว่างคุณ..
.. หากเกิดคำถามเหล่านี้ขึ้นในใจ ไม่ว่าคุณจะมีคำตอบหรือไม่
ไม่ว่าคุณจะต้องการคำตอบหรือเปล่า
ขอบเขตหรือกฏเกณฑ์ที่คุณไม่เคยมีกับเพื่อนคนนี้
มันเกิดขึ้นแล้วต่อหน้าต่อตาคุณ
แต่คุณก็ตอบกับตัวเองว่า ”ช่างมัน”
ปล่อยให้เพื่อนคนนึงกลายเป็นคนที่ไร้ตัวตนต่อไป
...แต่ถ้าคุณไม่เคยตั้งคำถามเหล่านี้เลย
รู้ไว้ด้วย คุณเสียเพื่อนดีๆ ไปคนนึง
และโลกนี้มีคนแปลกหน้าเพิ่มขึ้นมาอีกคน
** คิดเถิ๊ง..คิดเถิง....จังเลย ** คำว่า"ร๊าก" ♥~
April 13 ｡◕‿◕｡* สนุกจัง ฮิ๊วว ~*
April 01 sAvE!nG A|L My |OvE fOr U ~*
|
|
|
